De zon schijnt. We beginnen aan de oversteek van Brunsbüttel naar Lauwersoog en vervolgen onze weg via de Staande Mastroute naar Harlingen. Met nog een stukje Waddenzee, IJsselmeer en Markermeer komen we na ruim zes weken weer aan in onze thuishaven.
Zowel de windverwachtingen als de ons resterende tijd voor deze reis maken dat we op volle kracht vooruit moeten gaan. Maandag is er waarschijnlijk een weergaatje om door de Duitse Bocht heen te varen en we plannen onze etappes dus op die mogelijkheid.
Wat zijn we blij dat de schroef is opgedoken. Nu is het nog spannend wat er uit de inspectie komt en of het lukt om de schroef er onder water weer op te zetten. Het houdt ons uiteraard bezig. We willen en moeten hoognodig verder varen.
Er zijn talloze schroefjes te vinden op een boot. Veel zijn belangrijk, andere zijn iets minder belangrijk. Nu is echter onze grootste en belangrijkste schroef weg, namelijk degene die zorgt voor de voorstuwing van onze boot door het water als we op de motor varen. Wat er allemaal gebeurd is en hoe dit verder gaat lees je in deze blog.
De fronten blijven elkaar opvolgen op het Skagerrak en het Kattegat. Wij trekken langs de kust van Zweden zuidwaarts om in rustiger weer te geraken.
Ja, we komen zeker in Oslo, maar niet met de boot, dat is niet haalbaar. Met een huurauto vertrekken we richting het noorden om de kinderen na een bezoek aan Oslo op het vliegtuig te zetten naar Ierland. Wij gaan terug naar Göteborg, waar het nog steeds veel te hard waait...
We trekken verder naar Zweden. Onze eerste stop is in Varberg, waar we behalve een bezoek aan het plaatsje ook de tank weer volgooien. We trekken verder naar Onsala waar we ons anker uitgooien in een prachtige baai. Onze volgende stop is Göteborg, een prachtige en vriendelijke stad.
Na een dagje rust in Korsør trekken we weer verder. Onderweg blijken we een gaatje in de boot te hebben dat vraagt om een spoedreparatie. We brengen een kort bezoekje aan het eilandje Sejerø en trekken daarna verder naar het prachtige Anholt. Een eilandje gelegen midden in het Kattegat.
En dan kunnen we eindelijk meters gaan maken. Er is ruimte in de weersvoorspellingen om de Duitse bocht in te gaan. Vanaf Borkum halen we in één keer door naar Laboe in de Kieler Bucht. In drie dagen tijd zijn we in Denemarken. We trekken zo snel mogelijk noordwaarts om met de kinderen nieuwe eilanden en plaatsjes te gaan ontdekken en gelijktijdig wat meer richting Oslo te komen, waar de kinderen uiteindelijk op het vliegtuig zullen stappen. Ze zien door al die fronten op de Noordzee wat minder van het beloofde Noorwegen, maar als het goed is wel meer van het mooie Zweden.
We zijn inmiddels in Groningen, van waar we de Staande Mastroute verder afvaren richting Delfzijl. Eindelijk gaan we op weg naar Borkum waar we een volgend front afwachten. Het houdt maar niet op met de harde wind op de Noordzee. Dagelijks verdiepen we ons in de weersvoorspellingen om een weergaatje door de Duitse bocht te vinden.
Wat duurt dat wachten lang. Zonder werkende koelkast kunnen we niet vertrekken. Uiteindelijk lukt het ons met de nodige creativiteit om vier dagen later dan gepland toch aan boord te stappen. Dat wil nog niet zeggen dat we de geplande oversteek naar Noorwegen kunnen gaan maken. Er is een front op de Noordzee dat een oversteek geen verantwoorde en comfortabele optie maakt. Zonder flexibiliteit en creativiteit kom je als zeiler niet ver.
