HOORN IN KERSTSFEREN

'It's beginning to look a lot like X-mas' langs de kades, in de havens, in de winkelstraten. Kerst is in aantocht en zo ook de gezellige verlichting in de straten, maar ook in de masten en langs de reling van boten die overwinteren in de haven of natuurlijk van mensen die aan winterzeilen doen, zoals wij!

Lelystad - Hoorn

Vrijdag 12-12-2025

Het is vrijdag en we prijzen ons heel gelukkig dat we weer een weekend op het water tegemoet gaan, want...

Wat vooraf ging

Soms blijkt maar weer dat je leven er van het ene op het andere moment anders uit kan komen te zien. Je kunt ook niet in de toekomst kijken. En hoe vaak wachten mensen niet op hun pensioen, om niet lang na pensioneren hun toekomst in het water te zien vallen. Dat is ook de reden dat wij niet willen wachten tot we allebei de pensioendatum hebben bereikt alvorens met ons schip de wereld verder te gaan ontdekken. In een week als deze waarin met één telefoontje je toekomst begint te wankelen, realiseer je je dat maar weer al te goed. Je doet een soort van 'nietsvermoedend' mee aan een bevolkingsonderzoek, maar dan krijg je na een paar dagen te horen dat de artsen iets denken te zien en dat nader onderzoek nodig is. Gelukkig bleek het na wat extra onderzoek een storm in een glas water te zijn, maar het schudt je wel weer even wakker.

Dus nog maar net bekomen van de schrik, stappen wij met onze weekendtassen en boodschappen weer in de auto naar Lelystad. Wat betreft onze bestemming zijn er twee vereisten dit weekend. We willen nog wat kerstinkopen kunnen doen, dus een beetje winkelstraat zou wel handig zijn. En daarnaast zal het zowel vrijdag als zondag meest zuidenwind zijn, dus als de routes een beetje te bezeilen zijn, zou dat ook wel mooi meegenomen zijn. We hebben tenslotte een zeilboot. Aangezien we Amsterdam ons laatste weekend zeilen al hebben aangedaan, zetten we vandaag koers naar Hoorn, waar ze een heel redelijk centrum hebben op winkelgebied.

Bij aankomst in de haven blijkt onze Ohana er alleszins redelijk bij te liggen. Ze wordt in ieder geval niet meer ondergescheten en daar alleen worden we al blij van. Als alle spullen weer op hun plek liggen en buiten ook het meeste in gereedheid is gebracht, wordt het tijd om ons in onze zeiloutfit te hijsen. Renata komt erachter dat zij helaas haar warme joggingbroek voor onder de zeilbroek is vergeten. Balen! Gelukkig is er nog een extra setje thermokleding aan boord, dus hopelijk doet een dubbele thermobroek ook de truc.

Voorzichtig - om niet weer uit te glijden op de vingersteiger - maken we de trossen lossen. We zwaaien even naar de Myosotis - die schuin tegenover ons ligt met de groene dektent - en varen de haven uit. Renata roept meteen via kanaal 20 de sluiswachter van de Houtribsluis op. De bakboordsluis gaat net open om een binnenvaartschip door te laten en wij mogen gelijk invaren. Dus dat gaat lekker snel. Ook de brug wordt meteen geopend, dus we kunnen aan de andere zijde van de brug schutten. Dat gaat lekker soepel. Om even over half twee varen we het Markermeer op. Eigenlijk wel een beetje 'gek' dat we zo graag aan het IJsselmeer wilden liggen en we de laatste tijd steeds op het Markermeer varen, maar ja, dat komt nu even zo uit. Voor zover wij weten bestaat er geen 'winterfonteinkruid', dus dit is wel het seizoen bij uitstek om op het Markermeer te zeilen.

Er is een windkracht 3 à 4 Bft verwacht, dus dat is hoopvol voor een lekker tochtje. Onze reeflijnen zitten nog steeds gekruist, dus we kunnen alleen met vol grootzeil of met een dubbel rif varen. Gezien de windverwachting is een vol grootzeil prima. Dus - om maar een beetje in te haken op de reacties van onze volgers - we zijn er van overtuigd dat we met een vol grootzeil niet overtuigd zullen zijn. We verwachten dus niet teveel zeil te hijsen en daardoor gevaarlijke en onprettige situaties uit te lokken met een bovenmatig scheef hangend schip of snelheden waarmee we het schip niet meer onder controle zullen hebben en uit het roer kunnen lopen. Dat laatste maakt dan weer dat het schip niet te besturen is. Het is me wat met al die zeiltermen...

Maar goed, we hebben de reeflijnen los gezet en hijsen het grootzeil. Dit werkt helaas toch niet zoals we hadden gehoopt, want de reeflijn die bedoeld is voor het eerste rif is te kort nu hij aan de kant van de giek vastzit op het oog van het tweede rif. We moeten deze reeflijn dus eerst losmaken alvorens het grootzeil volledig te kunnen hijsen. En dan zul je natuurlijk altijd zien dat die paalsteek, die bedoeld is om goed vast te zitten, maar ook gemakkelijk weer los te gaan, er geen zin in heeft. Maar Paul Michèl zou Paul Michèl niet zijn als hij die lijn niet de baas zou kunnen worden. Dus de reeflijn gaat los en dan kunnen we de fok ook uitrollen. Inmiddels zijn we wel alweer bijna bij de dijk beland voor we de boot met haar kiel op koers kunnen draaien. Met een halve wind koersen we zo rustig op Hoorn af.

Het is heiig op het water, maar de kou valt wel mee. Het zicht direct om ons heen is goed, maar de kust kunnen we al gauw nergens meer zien. Er zijn in de wijde omgeving ook weinig collega-zeilers te bekennen. De snelheid laat wel wat te wensen over. Een tijd lang varen we rond de 4 Kts. Omdat we het toch wel lekker vinden om voor donker in Hoorn aan te komen, zetten we het laatste gedeelte de motor bij.

Rond half vijf varen we tussen de havenhoofden van Hoorn door. We kijken in de Binnenhaven of er nog een plekje aan de kade is, omdat ons dat wel gezellig lijkt. Het enige plekje blijkt tegenover het café en dat is ons dan net weer iets tè gezellig.  We varen terug naar WSV Hoorn, waar nog genoeg plekken waren en zoeken een plekje aan de passantensteiger. Paul Michèl brengt de kerstsfeer er meteen in door kerstverlichting aan de reling vast te maken. Binnen gaat de kachel aan en komt de kerstboom weer op tafel.  It's beginning to look a lot like X-mas! 

We hebben een makkelijk maaltje. We hebben al een verse kipkerriesaus van huis meegenomen en hoeven er alleen nog rijst bij te koken. Nog wat gebakken uitjes erbij en smullen maar. We zijn vroeg klaar. Dus we pakken een kopje thee erbij en gaan lekker tegen elkaar aan op de bank een film kijken. We hoeven er niet meer uit met onze douche aan boord, dus zodra de luikjes dicht beginnen te vallen, liggen we al snel warm in bed.

Afstand door het water: 18,2 NM; Duur: 3 uur en 8 minuten; Gemiddelde snelheid: 5,8 Kts

Hoorn

Zaterdag 13-12-2025

De dag start rustig. Een zonnetje lokt ons uit bed. Na een lekker ontbijt, gaan de schoenen aan en gaan we op weg naar het centrum van Hoorn om inkopen te doen. Het is een gezellige drukte. Waar de wekelijkse markt staat moeten we iets meer onze weg zoeken. 

We verwonderen ons elke keer weer over de scheven panden in Hoorn. Deze zijn het resultaat van verschillende factoren: de verzakking van houten funderingspalen in de drassige bodem, historische bouwstijlen zoals 'op vlucht bouwen' (opzettelijk naar voren hellen voor hijswerk) en 'gerende' gevels die niet haaks op de straat staan vanwege het oorspronkelijke middeleeuwse verkavelingspatroon. De eerste huizen werden namelijk gebouwd aan dijken en landwegen die door een gebied met sloten liepen. De zijgevels van de huizen langs een landweg (zoals Grote Noord) volgden de loop van de slootjes (die nu al lang niet meer bestaan) en de voorgevel volgde de loop van de weg door het land. De weg liep vaak niet haaks op de slootjes. Dat patroon is in de loop der eeuwen blijven bestaan.

Tussen de kraampjes van de markt ontwaren we de Kloosterpoort. De Kloosterpoort aan de Nieuwstraat is qua decoraties niet een hele bijzondere poort. Het wordt ook wel de  minst spectaculaire poort van Hoorn genoemd. Zoals het jaartal boven de poort aangeeft werd hij in 1607 gebouwd. Het is dus wel een oude poort. Deze poort gaf toegang tot de voormalige Kloosterstraat en het terrein van het (verdwenen) katholieke Sint Geertenklooster. Dit klooster werd, in het kader van de Reformatie, waarschijnlijk omstreeks 1575 opgeheven. Daarna werd het Oude Vrouwenhuis hier gehuisvest, dat op haar beurt in 1639 werd opgeheven. Later was in de Kloosterstraat een lommerd e/o geldwisselkantoor gevestigd, hetgeen ertoe leidde dat de Kloosterstraat de Wisselstraat ging heten, nog steeds de straatnaam. 

Op de terugweg nemen we een kijkje in de Koepelkerk. Meteen vallen de glas-in-loodramen in het oog. De bovenste rij ramen vertelt de symboliek van de Rooms Katholieke eredienst. Van links naar rechts: het offer van priester Melchisedech, het laatste avondmaal, de kruisdood, de verrijzenis en Pinksteren. In het tweede raam van links is de Koepelkerk afgebeeld. Hoofdpatroon van de kerk is de heilige Cyriacus - martelaar - aan wie ook de drie onderste glas-in-lood-ramen zijn gewijd. Franciscus van Assisi is de tweede patroonheilige geworden. Over hem gaan de panelen op de tweede rij, die links en rechts in de blinde vensters zijn geplaatst.

In de koepel is de sterrenhemel in verschillende groeperingen afgebeeld. De tekst in de koepel: SPECIES COELI GLORIA STELLARUM MUNDUM ILLUMINAS IN EXCELSIS DOMINUS betekent 'de schoonheid des hemels is de glans der sterren, Hij die aan de wereld haar licht geeft is de Heer in de hoogte'. De ovale glas-in-loodramen in de koepel stellen de planeten voor.

Niet veel verder lopen we langs het Westfries Museum. Gezien de hele stellage ervoor, is het bijna niet te herkennen. Dertien januari van dit jaar is de verbouwing van het Westfries Museum van start gegaan. Het Westfries museum, dat oorspronkelijk uit zeven panden bestaat werd geconfronteerd met funderingsproblemen. Dick Olie zegt hierover: “Deze panden zijn individueel van elkaar aan het verzakken, waardoor technische maatregelen noodzakelijk zijn. Het funderingsherstel, samen met een grondige renovatie en verduurzaming, vormt een belangrijke stap om het museum weer toekomstbestendig te maken. Maar het gaat niet alleen om de technische verbeteringen: de renovatie biedt ook mogelijkheden om het museum nog attractiever te maken voor Hoorn en de regio.” We zijn benieuwd en hopen het resultaat in de toekomst te kunnen bewonderen.

Met de kerstinkopen onder de arm, lopen we in het zonnetje door de gezellige straatjes en langs de binnenhaven terug naar de boot.

Terug  aan boord gaan we nog wat klusjes doen, want die reeflijnen kunnen zo natuurlijk niet blijven zitten. Ons plan is om ook gelijk het derde rif te installeren. Er ligt een lijn die ook al door de giek loopt, maar we krijgen toch niet helemaal scherp of alles wel aanwezig is om de lijnen voor het derde rif vast te maken. Er lijkt in ieder geval een wieltje te ontbreken in de giek bij de mast. Verder is zo'n reeflijnen systeem dat vanuit de kuip te bedienen is toch wel een beetje mysterieus. We zien namelijk per rif één lijn, maar drie uiteinden en ja, dat kan natuurlijk niet zomaar... Zit er één uiteinde in de giek bevestigd en zijn het stiekem twee lijnen met hetzelfde patroon en kleur? Voor de derde reeflijn zien we echter maar twee uiteinden, wat het alleen nog maar mysterieuzer maakt. We besluiten om nu het eerste en tweede rif weer goed in orde te maken en het derde rif later nog eens te onderzoeken. 

Bovenstaande tekening bevestigt in ieder geval dat het per rif om twee lijnen gaan, waarvan er één in de giek vastgeknoopt zit. Volgende keer als het lekker weer is, moeten we de giek maar eens open schroeven en van binnen kijken. Het lijkt er nu op dat de giek alleen voorbereid is voor twee riffen. Blijft wel de vraag over wat die derde lijn in de giek doet. Mocht een derde rif niet op deze manier gemonteerd kunnen worden, dan kunnen we altijd nog ouderwets reven door het zeil met een lijntje om de giek vast te zetten op het derde rif.

De rest van de middag brengen we door met wat hobbyen. Dus de lego en een handwerkje komen op tafel.

Voor het eten maakt Paul Michèl lekkere truffelfrietjes uit de airfryer, biefstukpuntjes met champignons en een frisse salade. Glaasje wijn erbij, rustig achtergrondmuziekje en kerstboom en kaarsjes op tafel. Wat een gezelligheid! We genieten. Na het eten kijken we een film en kruipen vervolgens in bed met een boek.

Hoorn - Lelystad

Zondag 14-12-2025

De wind is vannacht gedraaid. We liggen een beetje te schommelen alsof we aan het varen zijn. De punt komt omhoog uit het water en zakt weer terug in het water. We hebben dan ook wat onrustiger geslapen. Het klinkt en voelt binnen meestal wat onstuimiger dan het buiten blijkt te zijn. De wind zou trouwens nog wel oké moeten zijn om te zeilen. Windkracht 4 Bft met uitschieters naar 6 Bft. Dat laatste maakt dat we wel een telefoontje plegen met de Houtribsluizen, want moeten we ons zorgen maken om het draaien van de brug. Bij een windkracht meer dan 6 Bft of meer dan 13,8 m/s draait deze namelijk niet meer. Volgens de sluiswachter hoeven we ons daar geen enkele zorgen over te maken. We kunnen dus gewoon onder langs de Houtribdijk terug varen naar Lelystad. 

De temperatuur is vandaag een graad of 6. Op het water kun je daar nog wel wat graden van af trekken, zeker als je niet voor de wind vaart. We gaan dus op zoek naar een extra laagje voor onder de zeiljas in de hoop dat dat er ook nog onder past. Dat past net en we kunnen ook nog bewegen, dat is mooi meegenomen. In de voorhaven is het best wel druk met zeilboten. Blijkbaar wordt er een wedstrijd gevaren, want het ziet er fanatiek uit. Net buiten de voorhaven hijsen ook wij onze zeilen en schieten er meteen met meer dan 8 Kts vandoor ( er wordt vandaag zelfs een maximum van 9,5 Kts gemeten). Nu denk je misschien dat we een beetje teveel zeil op hebben, maar dat valt wel mee. Twee riffen in het grootzeil en ook twee riffen in de fok. Renata wist niet dat er ook echte riffen in de fok zaten. Je kunt een rolfok tenslotte zover uitrollen als je wilt, maar er schijnt dus echt een streepje door te lopen, zodat het zeilplan blijft kloppen, heeft ze zich laten vertellen. En dat klinkt ook wel aannemelijk. Volgende keer toch maar eens opletten waar die lijntjes dan precies zitten...

In dit geval zetten we de zeilen wat losser om de druk te verminderen en gaan we met een dikke 7 Kts verder richting Lelystad. Ook vandaag is het rustig op het water en het is wederom heel heiig. Dus geen land in zicht in welke richting we ook maar kijken. De extra laag kleding is welkom en we genieten van het zeilen. Onderweg smullen we van een fruithap die we bij het ontbijt al hadden klaargemaakt. Voor we het weten naderen we alweer de dijk bij Lelystad. We hebben gekozen voor de meest zuidelijke opening en zo kunnen we achter de dijk nog even rustig met ruime wind in de luwte doorvaren. 

We varen de Bataviahaven in, waar we een keer zo fijn hadden getankt bij een bunkerboot. Helaas ligt de plek er nu verlaten bij. Geen bunkerboot te bekennen. Jammer, want we wilden de tank alvast volgooien vooruitlopend op onze plannen om deel te nemen aan 'Kerst op Terschelling'. Dat zal dan toch volgende keer moeten gebeuren onderweg naar Terschelling.

Op naar de Houtribsluis dan maar weer. Renata neemt weer contact op met de sluiswachter. Wel grappig dat ze op haar tekst: "Goedemiddag Houtribsluis, hier Zeilboot Ohana. Wij willen graag schutten van het Markermeer naar het IJsselmeer", te horen krijgt dat ze de LINKER sluiskolk in mag varen. Niet heel gebruikelijk om links in plaats van bakboord te zeggen. We laten maar in het midden waarom deze bewoording wordt gebruikt. We kunnen weer heel fijn gelijk invaren en terwijl we schutten wordt de brug voor ons geopend. Ons hoor je niet klagen!

We zijn ruim voor donker terug in de haven. We toppen de watertanks weer af, zodat deze alvast klaar zijn voor onze tocht naar Terschelling (als het weer het tegen die tijd toelaat). Ook gaan we nog even met een borstel en water over de boot, want ongemerkt wordt die toch wel gauw weer smoezelig. We verzamelen de lege gasflessen om ze bij te laten vullen, zodat we ook niet zonder gas komen te zitten. Best netjes drie lege flessen sinds het begin van de zomervakantie. We hebben niet bepaald bezuinigd op koken en bakken, behoudens af een toe een inductieplaatje erbij als de stroomvoorziening dat toeliet.

Daarna pakken we alle spullen bij elkaar, halen een kar, laden de auto in en gaan op huis aan. In de kom van de haven hangt een gezellige kerstsfeer, er is zelfs een kerstboom neergezet op een ponton midden in de kom. Hoe leuk is dat!

Hongerig zijn we wel geworden en we vinden dat we vandaag kippies hebben verdiend en zelfs een flinke bak ijs als toetje, de Dubai Sundae Deluxe. Wat ons betreft een aanrader! En nu gaan we lekker toeleven naar onze eerste 'Kerst op Terschelling'. Kerst een beetje tussen aanhalingstekens, maar wel een Oud en Nieuw als het allemaal gaat lukken. Thuis maar vast beginnen met het verzamelen van belangrijke spullen, zoals warme joggingbroeken en zo...