EVEN ERUIT

Vrijdag 18-09-2026

Sinds we terug zijn van vakantie heeft Paul Michèl hard moeten werken. De tweede zaterdag van september is altijd Open Monumentendag / Dag van de Amateurkunst. Dit jaar wordt dit weekend geopend in Dronten met het Flevo's Mannenkoor, wordt de zaterdag gevuld met optredens van Popkoor Basic & Full Color, het Amersfoorts Mannenkoor en Allégresse en wordt daar op zondag in Zutphen nog de IJsselzangers en Toonkunst Plus aan toegevoegd. Door de week is er elke avond gerepeteerd en het weekend stond vol met optredens. Dit weekend mag hij hier weer even lekker van bijkomen en dus trekken wij naar de boot. Behalve om wat op te ruimen en schoon te maken, zijn we niet meer op de boot geweest. 

We worden deze vrijdag gewekt met een lekker zonnetje. Optimistisch gestemd trekt Renata een korte broek aan. We pakken de tassen in en met nog een tussenstop bij de supermarkt rijden we naar Lelystad. In de auto is Renata druk om allemaal stukken te verzamelen en op te sturen in verband met een nieuwe opdracht. Op een telefoon altijd wat minder handig dan op de laptop, maar ze wil dit nog wel regelen voordat we op de boot zijn. Fijn om te weten dat ze binnenkort weer aan de slag kan. Ze heeft er veel zin in. Als we het haventerrein oprijden rondt Renata net al haar klusjes af. Strakke timing.

Als we uitstappen merken we al dat het niet zo heel warm is buiten en de zon verschuilt zich inmiddels ook al. Die korte broek was geen lang leven beschoren. Op de boot kan deze alweer ingeruild worden voor de lange broek. We brengen alle spullen aan boord en maken alles klaar voor vertrek. We kijken nog een keer op Windfinder of de windvoorspellingen nog zijn veranderd. Dat is niet het geval. Er staat een westen wind kracht 5 Bft. Ons plan is Hoorn, dus onze tocht zal behoorlijk hoog aan de wind zijn. Dat weerhoudt ons echter niet, dus we gooien los en gaan op weg.

We hebben de nieuwe vlog-camera mee om uit te testen. Een prachtig mooi compact apparaatje die zelf de horizon rechthoudt met behulp van een gimbal. Daarmee is de camera net als ons fornuis op de boot cardanisch geworden.  Er zit een mooie losse dasspeldmicrofoon bij met een dead cat erop - zo'n pluizig bolletje om de wind tegen te houden en daarmee het windgeruis in de opnames. De camera houdt niet van water, dus daar moeten we wel goed op letten. In natte omstandigheden hebben we ook een waterdichte behuizing tot onze beschikking.  Nu we deze camera hebben valt ook opeens op dat deze erg populair is onder vloggers. Het belooft vanaf nu dus nog mooiere video-opnames. Vergeet ons dus niet ook op YouTube te volgen.

Net buiten de haven hijsen we de zeilen. Het eerste rif zit nog in het grootzeil van onze laatste tocht, dus dat komt goed uit. Met het gereefde grootzeil en een stukje genua  varen we achter de dijk uit het Markermeer op. Al snel blijkt de wind toch net uit een iets andere  hoek - bijna precies uit Hoorn - en moeten we dus een beetje afvallen (van de wind afdraaien om niet tegen de wind in te zeilen) om snelheid te houden. Het is wel flink stampen en af en toe komt het water de kuip in spatten. Dat hebben we niet zo vaak. Gelukkig draait de wind halverwege naar een betere richting en kunnen we de tocht in één streep naar Hoorn voortzetten.

Het laatste gedeelte volgen we de betonning naar de vluchthaven van Hoorn. Net voor we daar zijn draaien we de boot een beetje in de wind, zodat we de genua alvast op kunnen rollen. Het grootzeil laten we zakken in de kom, waar we wat minder last hebben van golven. Al snel zijn de zeilen gestreken en varen we de verenigingshaven van Hoorn binnen. Aan de passantensteiger is nog voldoende plek. Renata laat de fenders nog wat zakken, want de steiger is hier vrij laag. We keren rustig om en Renata stapt van boord met de lijnen. Het gaat allemaal heel soepel. Meteen daarna doen we alle kapjes weer op de meters en de hoes om de plotter. Naast de steiger in het hoge gras staat een reiger statig te kijken.

Paul Michèl gaat langs bij de havenmeester en regelt meteen twee leenfietsen. Vervolgens gaan we aan tafel zitten met wat drinken en op zoek naar een leuk restaurantje om vanavond te gaan eten. Al snel stuiten we op Eetcafé Bommels, leuke gerechten voor een schappelijke prijs. We reserveren voor half zeven een tafeltje voor twee en gaan op pad. We kopen nog een paar kleine dingen in de stad en fietsen dan naar Bommels. Het is geen weer om buiten op het terras te zitten en dat is nu ook gesloten, maar op een zomerse dag moet dat heel gezellig zijn. Als we binnen komen is het beneden al gezellig druk, wij hebben een tafeltje boven, waar het iets rustiger is. De sfeer is goed, het personeel houdt van een praatje en de kaart is overzichtelijk. Renata kiest voor de Oosterse Yakitori spiesjes met zoete ketjapsaus, een combinatie van kip en ossenhaas. Paul Michèl wil graag Bommels trots, de spare ribs. Met daarbij nog wat frietjes en een lekkere verse salade, zitten wij heerlijk te smullen!

Verzadigd en verkwikt en aanzienlijk aangedikt - zoals een oude familievriend zou zeggen - verlaten wij na anderhalf uur dit gezellige eetcafé. Buiten maken we nog een mooie foto en dan stappen we op de fiets terug naar de haven. Bij de gemeentehaven lopen we nog een bekende van Paul Michèl tegen het lijf die daar toevallig ook met de boot is. We raken aan de praat, maar moeten ons gesprek na een tijdje afbreken als zij nog op tijd willen zijn om ergens een hapje te eten. 

Terug in de haven parkeren we de fietsen en lopen naar de boot. Hier zetten we een lekker kopje thee en bekijken de eerste beelden van onze nieuwe camera. We zijn er erg blij mee. Na nog wat uitbuiken gaan we douchen en kijken in bed nog een filmpje.

Afstand over de grond: 16,3 NM; Duur: 3 uur en 3 minuten; Gemiddelde snelheid: 5,5 Kts

Hoorn - Lelystad

Zaterdag 19-09-2026

Als we wakker worden is het grauwig weer. Af en toe valt er een buitje. We hebben nog niet direct haast. We hebben de hele dag om terug te zeilen naar Lelystad. En het zal de hele dag een dikke windkracht 5 Bft zijn. Na een lekker ontbijtje met afbakbroodjes, stappen we op de fiets naar bakkerij Otten. Bij bakkerij Otten verkopen ze de Hoornsche Broeder naar origineel recept uit 1850. Het is een zwaar gevuld krenten rozijnenbrood met een bruine suiker kaneel vulling. Over de oorsprong van de naam Broeder bestaan verschillende verhalen. Sommigen brengen het in verband met het broederschap van bakkers. Om toe te treden tot dit broederschap moest de gezel een meesterstuk maken. Die proef bestond uit het maken van een rond rozijnenbrood. Anderen gaan uit van een link met de geestelijke broeders die dit brood bij bijzondere gelegenheden aan de armen zouden hebben uitgedeeld. Weer anderen zeggen dat de broeder bedoeld was voor een persoon waarmee de gever zich wilde verbroederen. Broeders en verhalen genoeg in ieder geval. Belangrijkste is dat het echt verwennerij is. We nemen twee van deze broden mee. Met nog een paar boodschapjes bij de supermarkt fietsen we weer terug naar de boot, waar we de fietsen weer netjes inleveren.

Als we naar de boot lopen zien we een deelnemer aan het Open Nederlands Kampioenschap voor Laser zeilbootjes. Hij is net terug en vertelt dat het eigenlijk niet te doen was met de wind en de golven, toch heeft hij het er wel goed afgebracht. Renata is blij dat ze zometeen met een grotere boot het water op gaat. Terug aan boord  bekijken we opnieuw de windvoorspellingen. Tsja, dikke windkracht 5 Bft met uitschieters naar 7 Bft is het vandaag, ongeacht de tijd dat we vertrekken. Gelukkig is het een koers met een ruime wind en dan is het doorgaans wel te doen. Er komt nog een buitje over dat we afwachten en dan gaan we op weg naar Lelystad.

In de kom rollen we de genua alvast een stuk uit. Met deze wind willen we geen volle genua. Het grootzeil hijsen we niet. Al snel wil de genua niet verder uitrollen en blijkt dat we vergeten zijn om het elastiek dat om de genua zat weg te halen. Paul Michèl verwijdert dit snel terwijl Renata het stuur overneemt. Vervolgens rollen we de genua verder uit en zetten koers naar Lelystad. Dat wordt waarschijnlijk een rechte streep. Terwijl Paul Michèl bezig is met de plotter, stuurt Renata de boot door de wind en golven. Wij dachten dat er alleen harde wind zou zijn, maar we houden het niet droog. Het blijkt ook niet even een kort buitje, dus na een tijdje - als Renata aan één kant helemaal doorweekt is - gaat Paul Michèl zijn zeilpak aantrekken. Tegen de tijd dat hij helemaal in vol ornaat buiten verschijnt stopt de regen. Dat zul je altijd zien, maar goed, hij blijft sowieso lekker droog.

De snelheid gaat er een beetje uit. We vermoeden dat er weer eens wat slierten fonteinkruid onder de boot hangen. Gisteren zagen we al plukken drijven. Paul Michèl start de motor en slaat even achteruit en vaart dan nog even door met de motor erbij. Hopelijk hebben we het zo weer onder controle, maar helaas... zonder de motor bij zakt de snelheid ondanks de wind terug naar minder dan 5 Kts. We laten de motor dus maar een beetje meehelpen.

Door de halve wind komt er af en toe toch wel een plens water in de kuip terecht, dus dat zeilpak van Paul Michèl komt wel van pas. Renata zit gelukkig droog onder de buiskap. De wind is gemiddeld tussen de 20 en 22 knopen. Dichter bij Lelystad trekt hij nog even aan - 24... 26... 28... zelfs 30 knopen zien we op de meters. Al met al zijn we met twee en een half uur al bij Lelystad Haven, waar we net achter de dijk de genua inrollen. Er staat 28 knopen wind vlak voor we de haven invaren. Gelukkig hebben we de wind op de kop bij het invaren van de box en leggen we zeer beheerst aan. Renata legt eerst de stuurboord achterlijn om de paal, dan de bakboord achterlijn en geeft beide lijnen aan Paul Michèl. Dan loopt zijn naar voren, terwijl zij de fenders overboord gooit en met de stuurboord voorlijn van boord stapt. Deze zet ze snel vast aan de steigerpaal, want dit is de hoek waar de wind vandaan komt. Zo kunnen we rustig ook nog de laatste lijn vastleggen en zijn we weer veilig in de afgemeerd. Dan ziet Renata allemaal fonteinkruid langsdrijven. Dat komt vast onder onze boot vandaan...

Als de stroom weer aangesloten is en de kuip opgeruimd, gaan we lekker zitten met een kopje thee. Als het frisser wordt willen we de dieselkachel aanzetten. De lucht circuleert wel, maar warm is het niet. Wat is hier nou weer mee aan de hand? Weer een nieuwe klus op het lijstje. Voor nu pakken we het ventilatorkacheltje er maar bij, we liggen toch aan de walstroom.

Vanavond kookt Paul Michèl weer een lekker maaltje voor ons: gekruide krieltjes een kaasschnitzel en een verse salade. We laten het ons goed smaken. Na het eten en de afwas gaat Paul Michèl aan de gang met een verlengsnoer. Op de dag van vertrek van onze zomervakantie hebben we een grote koelbox aan boord gebracht. Deze staat in de bakboord achterhut, maar daar is nog geen stopcontact. Er ligt nu dus al een maand of drie een verlengsnoer vanuit de bakboord hut naar de kaartentafel. Hij gaat het verlengsnoer door de motorruimte naar de kaartentafel brengen, zodat dit voorlopig geen doorn in het oog meer is.

Als we de dieselkachel opnieuw proberen, doet hij het plotseling weer. Mooi, al snappen we niet waarom hij net dan niet werkte...

Afstand over de grond: 16,3 NM; Duur: 2 uur en 31 minuten; Gemiddelde snelheid: 6,5 Kts

Lelystad

Zondag 20-09-2026

Het blijft maar waaien, maar er is vandaag wel weer een zonnetje. Er komen vrienden op bezoek. Plan was om een stukje te gaan varen naar de Marker Wadden en daar een rondje te wandelen, maar een dikke windkracht 5 Bft is geen gezellig ontspannen tochtje. Dat gaan we niet doen, het moet wel leuk blijven. Ze komen wel naar de boot, waar we gezellig kletsen en lunchen met een smørebrød. Einde middag pakken we onze spullen weer bij elkaar en gaan naar huis.