KOMEN WE DAN TOCH IN OSLO?

Ja, we komen zeker in Oslo, maar niet met de boot, dat is niet haalbaar. Met een huurauto vertrekken we richting het noorden om de kinderen na een bezoek aan Oslo op het vliegtuig te zetten naar Ierland. Wij gaan terug naar Göteborg, waar het nog steeds veel te hard waait...

Göteborg - Oslo

Dinsdag 4 augustus 2026

Als we wakker worden staat Myrthe al in de keuken. We zouden het oude brood opmaken voordat we vandaag naar Oslo vertrekken. Het wordt een ontbijt met tosti’s. Verder is het uitzoeken van spullen en inpakken geblazen. De kinderen laten een deel van hun spullen achter op de boot en een deel gaat mee in het vliegtuig. Paul Michèl en Renata hebben alleen wat spulletjes nodig voor twee nachtjes in Oslo.

Paul Michèl is meteen na het opstaan vertrokken. Hij pakt de tram naar het centrum om de huurauto op te halen. De bestelde Peugeot 3008 hebben ze niet staan, dus we krijgen een upgrade naar een Volvo XC40 Mild Hibrid, die deels zelfrijdend is. Hij rijdt meteen naar de andere vestiging van de Sea Sea om de ‘versnellingsbak’ op te halen voor onze elektrische lierhendel.

Intussen maken we op de boot de laatste dingen in orde om haar een paar dagen alleen achter te laten in de haven. Een paar extra elastieken om de genua om het risico op losgaan te verkleinen. En verder natuurlijk alle ramen en afsluiters dicht. De meiden halen alvast twee bagagekarren op.

Tegen half twaalf krijgen we een telefoontje van Paul Michèl dat hij bijna bij de haven is. Bepakt en bezakt lopen we naar het parkeerterrein voor bij de haven. Met passen en meten past precies alle bagage in de achterbak – twee backpacks, drie keer handbagage, een weekendtas voor ons, laptoptas en een paar etenswaren voor onderweg. De kinderen passen precies met z’n drieën op de achterbank. Renata kruipt achter het stuur, Paul Michèl op de passagiersstoel en zo gaan we op weg. Zo’n drieënhalf à vier uur te rijden.

Als we Göteborg achter ons laten wordt het groener en groener. Af en toe passeren we een brug en zien we de prachtige archipel eronder met blauw water en mooie rotseilanden. We besluiten een tussenstop te maken in Strömstad, dicht bij de grens met Noorwegen gelegen. Hier zijn we twee jaar geleden geweest met Annemijn en we vonden dat een erg leuk plaatsje. Nu ligt het op de route naar Oslo en is het een mooie onderbreking van de reis.

Als de haven van Strömstad in zicht komt is het wel even zoeken naar een parkeerplaatsje. Het blijkt betaald parkeren met de Easypark-app. Nu heeft Renata de Easypark.nl app op haar telefoon staan, dus wie weet. En inderdaad het werkt. Het is wel krap parkeren. Renata kan niet aan de bestuurderskant uitstappen, maar aan de passagierszijde kan zij zich er net tussendoor wurmen.

We laten de haven zien waar we lagen en het treinstation waar Annemijn op de trein is gezet twee jaar geleden. We lopen langs de haven en doen een paar boodschapjes voor het avondeten van vanavond. We halen meteen een paar lekkere zoete broodjes en een ijsje, dat we opeten aan de waterkant. Terwijl we daar zitten komt er iemand aanlopen die een enquête doet onder toeristen – of wij daar ook aan mee willen werken. En ja hoor, dat willen we best.

Daarna is het tijd om weer terug te gaan naar de auto. Paul Michèl neemt het stokje over en rijdt ons verder richting Oslo. Zodra we de grens met Noorwegen passeren wordt het alleen maar grijzer en grijzer.

In het noordoosten van Oslo hebben we een Airbnb gevonden. Een rijtjeshuis dat in zijn geheel verhuurd wordt, redelijk betaalbaar is en gunstig ligt voor zowel een bezoekje aan de stad als voor een tochtje naar de luchthaven.

Het blijkt wel een beetje een saai buurtje, maar dat mag de pret niet drukken en is ook conform verwachting. De eigenaar zit ons voor de deur op te wachten. We hopen dat hij niet vanaf drie uur op de stoep heeft gezeten, want het is inmiddels half vijf. We hadden de code van het sleutelkastje gekregen, dus we hadden niet verwacht dat hij op ons zou zitten wachten.

We maken kennis en Renata wordt gevraagd het sleutelkastje open te maken. Wellicht om aan te tonen dat Renata is wie ze zegt dat ze is. Dan vraagt hij ons hem voor te gaan naar binnen. Binnen ziet het er bewoond uit. Blijkbaar woont de eigenaar hier zelf en verlaat hij zijn huis als er gasten komen. We vragen ons af waar hij dan zelf naartoe gaat. Her en der staan wat spulletjes: schoenen op de mat, jas aan de kapstok, levensmiddelen in de koelkast, keukengerei en fruit op het aanrecht. In de bijkeuken is een toilet gemaakt naast het schoenenrek, kapstok, stofzuiger, dweil, sportattributen, etc. Maar belangrijk: de bedden zijn schoon en de handdoeken ook.

Paul Michèl en Renata gaan toch nog maar een paar extra boodschappen doen hier, want het is ook wel handig als we morgenochtend ontbijt hebben. Gelukkig is er een REMA1000 in de buurt. Myrthe en Judith gaan wandelen.

De borrelplank die we als avondmaaltijd hadden bedacht is een beetje een allegaartje geworden. Tomaten crèmesoep met ravioli erin, Zweedse balletjes en stokbrood met verschillende kaasjes. Daarna gaan de beentjes op de bank en wordt er een film opgezet.

We hebben een heerlijke douche alvorens we in bed stappen. Maxim heeft de zolderkamer met een twijfelaar als bed, op de eerste etage hebben de meiden een slaapbank en Paul Michèl en Renata een tweepersoonsbed. Maar wel één waar we in verdwijnen, we lachen ons suf.

Afstand over de grond: 318 km; Duur: 3 uur en 53 minuten; Gemiddelde snelheid: 82 km/h

Oslo

Woensdag 5 augustus 2026

We hebben de wekker gezet. We hebben één dagje Oslo en daar willen we goed gebruik van maken. Als we naar buiten kijken, is de lucht grijs en regent het. Helemaal geen lekker weer om er op uit te trekken. Maxim gaat vandaag niet mee, dat laten zijn voeten niet toe na al het geslenter in Göteborg. Jammer en ook niet leuk om hem hier achter te laten. De rest van het gezelschap stapt in de auto naar het dichtstbijzijnde metrostation. Hier rijden we verschillende rondjes, maar al het parkeren lijkt voor vergunninghouders te zijn. Hoe doe je hier dan boodschappen bij de supermarkt? We rijden naar het eerstvolgende metrostation, misschien treffen we het daar beter met de parkeermogelijkheden.

Er is inderdaad meer parkeergelegenheid, maar wel betaald. Hoe duur dat is, is volstrekt onduidelijk. Er staat ook geen slagboom, alleen camera’s die je kenteken registreren. Blijkbaar worden de parkeerkosten automatisch in rekening gebracht. Nu hebben wij een huurauto uit Zweden, dus dat zal dan - denken we - verrekend worden via de verhuurmaatschappij. Wel raar dat je geen enkel idee hebt hoe duur dat parkeren hier dan is…

We pakken de metro naar het centrum van Oslo. We hebben een lijstje gemaakt met dingen die we graag willen zien. Eén daarvan is Akershus Festning, een indrukwekkend middeleeuw complex in het hart van Oslo. Met de bouw werd begonnen in 1299. Het fort diende als koninklijke residentie, militair bolwerk en gevangenis. Het terrein is gratis toegankelijk en biedt een prachtig uitzicht over de Oslofjord. Het fjord waar we hadden willen varen deze zomer. Echt heel jammer dat we niet over het water in Oslo aan zijn gekomen.

Het volgende dat op de planning staat is de wisseling van de wacht bij het Koninklijk Paleis. Deze vindt dagelijks plaats om half twee in de middag. We zijn een beetje vroeg en willen nog even door de winkelstraten lopen, maar dat is eigenlijk geen doen, want de regen komt met bakken uit de lucht vallen. We schuilen in een kleine winkelpassage. Renata en Judith vermaken zich in een boekwinkel. Paul Michèl en Myrthe gaan naar de Normal om poncho’s te scoren. Als zij terug zijn lopen we naar het Slottsplassen-plein. Er staat al een flinke rij mensen opgesteld om de wisseling mee te maken. Je mag vrij dicht op de ceremonie staan. Een enkele wachter zorgt ervoor dat we niet te dichtbij komen. Om vijf over half twee is er een soort wolkbreuk, een natuurlijke douche. Dat bezorgt ons een nat pak. Anderen kiezen voor paraplu’s waarmee ze in hoofden van andere omstanders prikken. De wachter die komt aflossen wordt begeleid door twee andere koninklijke gardisten. Veel gezwaai met benen en gestamp. Leuk om te zien. Rond kwart voor twee houden we het voor gezien.

We lopen terug richting de stad en maken onderweg een korte tussenstop bij het Universiteitsgebouw. Je vindt er prachtige plafonds, maar ook de toiletruimte mag er zijn!

Om even een beetje op te warmen en wat droger te worden gaan we naar de dichtstbijzijnde McDonald’s. Op de vloer onder onze jassen en poncho’s staat al gauw een flinke plas water. We zijn echt doorweekt. Met een klein menuutje stillen we meteen de trek. Daarna stappen we in de tram naar onze volgende bestemming Vigelandsanlegget – het Vigelandpark. Dit is een zeer populaire attractie in Noorwegen. Het is het grootste beeldenpark ter wereld dat door één enkele kunstenaar is gemaakt. Het ligt in het grotere Frognerpark. Gustav Vigeland (1869 – 1943) ontwierp niet alleen de 212 beelden, maar bepaalde ook de complete architectonische inrichting van het park. Alle menselijke figuren zijn naakt afgebeeld om een tijdloos karakter te creëren. Ze symboliseren de complete levensloop van de mens – van de geboorte en de kindertijd tot de liefde, ouderdom en de dood.

Onderweg hiernaartoe moeten we weer schuilen onder wat bomen om niet nog verder doorweekt te raken, maar gelukkig komt er dan even een periode aan waarin het enigszins droog zou moeten blijven. In het park staat het bol van de Japanners die met de Hop On Hop Off–bus alle bezienswaardigheden in de stad aandoen. Met de regen is het een grote kluit met kleurrijke paraplu’s. Op de brug staan allemaal levensechte bronzen beelden. Ze zijn prachtig om te zien. Een eindje verder staan allemaal stenen beelden, ook verwerkt in een fontein. Er omheen zijn aangelegde tuinen met een zee van bloemen.

Met de tram gaan we weer terug naar het winkelgebied rondom Oslo Sentralstasjon. Daar gaan we nog even shoppen. We willen een leuk shirt meenemen als verrassing voor Maxim, maar helaas kunnen we niets vinden.

Hoewel we oorspronkelijk van plan waren om in de stad wat te eten, hebben we onze plannen gewijzigd nu Maxim de hele dag alleen in de Airbnb zit. We gaan onderweg iets te eten halen. Eerst stappen we weer in de metro terug naar Furuset waar de auto geparkeerd staat. Dan rijden we door naar de supermarkt en halen een paar lekkere pizza’s. In de Airbnb met een pizza op de bank en een leuke film aan komen we de rest van de avond wel door.

Niet te laat gaan we inpakken, douchen en naar bed. Om kwart over drie vannacht gaat de wekker namelijk alweer.

Oslo - Göteborg

Donderdag 6 augustus 2026

Het was een korte nacht. We moeten uiterlijk vier uur vertrekken naar de luchthaven. We liggen voor op schema en om kwart voor vier zitten we al in de auto. In een klein half uurtje rijden we naar de luchthaven Gardermoen. We kunnen dichtbij parkeren in P10. Vanaf daar loop je binnen een paar minuten de aankomst- en vertrekhal binnen. Het was helaas niet gelukt om bij de aankoop van de tickets ruimbagage bij te boeken, maar zonder is geen optie. Cheaptickets verwees naar de airline en de airline weer terug naar Cheaptickets – een kastje muur verhaal. Nu mogen we dus voor de volle mep twee keer ruimbagage bijkopen. Het is niet anders. De kinderen halen hun boardingpassen uit de automaat en ook meteen de tassenlabels. Dan kunnen ze de tassen zelf inleveren en gaan ze door de controle. Maar niet voor we een heleboel dikke knuffels hebben uitgedeeld. Raar om hen hier af te zetten en samen verder te gaan. We zwaaien totdat we elkaar niet meer kunnen zien.

Het is tien over vijf als we weer in de auto stappen op weg terug naar Zweden. Het is nog altijd grijs en regenachtig. Onder het rijden eten we de boterhammetjes die we klaar hadden gemaakt. Als je al zo vroeg op de dag actief bent, heb je ook eerder behoefte aan een ontbijtje. Net over de grens in Zweden neemt Renata het stuur weer over van Paul Michèl. Hoewel Renata doorgaans liever zelf de boel bestuurt dan de cruise control gebruikt, is het nu wel lekker om er gebruik van te maken, zeker omdat de auto ook nog voor je stuurt. Je moet wel netjes je handen aan het stuur houden. Plotseling krijgen we een melding dat we over gaan op de reserve benzine, maar gezien het resterende bereik en de resterende af te leggen afstand, zouden we in de buurt van de haven moeten kunnen tanken.

Om tien voor negen parkeren we de auto in de haven in Långedrag. We hebben net genoeg tijd om eerst de spullen terug aan boord te brengen en vervolgens nog te tanken en de auto terug te brengen. Tegen tien voor tien parkeren we de auto in de parkeergarage en leveren de sleutel weer in.

Nu we toch weer in het centrum van Göteborg zijn, ondernemen we meteen een activiteit. Paul Michèl zou het leuk vinden om naar het Universeum te gaan, een wetenschapsmuseum. Een plek waar natuur, technologie, ruimtevaart en duurzaamheid samenkomen in één enorm gebouw vol interactieve ervaringen. Dit interactieve museum en belevingscentrum beslaat 7 verdiepingen. Op de 7-de verdieping is de Wisdome – de grootste koepelbioscoop van Zweden waar je in 3D 360°-films ziet over ruimte, natuur en wetenschap.

Je vindt er de Regnskogen – een tropisch regenwoud met echte dieren, vochtige junglelucht, slingerende paden en hangbruggen – maar ook de oceaan waar haaien, roggen en heel veel soorten vissen rondzwemmen in grote aquaria. Verder vind je er een Reptilarium, educatieve ruimtes waar je kunt experimenteren en een zone over ruimtevaart. Genoeg te doen en ook erg geschikt voor kinderen.

Wij gaan twee keer naar de Wisdome. Om 11.00 uur hebben we blijkbaar een kinderfilm te pakken, om 13.00 uur kijken we nog een film over Mars. Daarna vinden we het mooi geweest.

We gaan weer op zoek naar bus 18, die ons ook hier heeft gebracht. Deze vertrekt in verband met wegwerkzaamheden op een compleet andere plek, dus dat is even zoeken. Uiteindelijk gaan we met bus X4 mee terug naar het Centraal Station. Daar lopen we de Lidl in voor wat boodschappen voor het avondeten en ontbijt en gaan dan op weg naar de tram die ons weer terugbrengt naar de haven. We zijn moe na de gebroken nacht en het voor ons niet zo comfortabele bed.

In de haven gaat Renata aan de slag met de blog. Paul Michèl gaat de elektrische lierhendel repareren. Hij gaat de ‘versnellingsbak’ vervangen door de nieuwe. Dat gaat soepel. Uittesten kunnen we echter pas als we weer een zeil gaan hijsen, dus dat blijft nog even spannend.

Ook duikt Paul Michèl in de windvoorspellingen en de kaart. Al snel zien we dat we morgen ook nog niet kunnen varen. Windkracht 6 Bft vol op de westkust van Zweden. Jammer. Hij loopt dus maar weer naar het havenkantoor om nog een nachtje bij te boeken.

Rond half zeven gaan we eten: wedges, gemengde groenten en een lekkerbekje. We zijn moe en besluiten om vroeg te gaan douchen en in bed nog iets te gaan kijken. Eens uittesten of de televisie in onze hut het doet. We zijn benieuwd hoe lang we onze ogen open zullen kunnen houden.

Afstand over de grond: 372 km; Duur: 4 uur en 31 minuten; Gemiddelde snelheid: 82 km/h

Göteborg

Vrijdag 7 augustus 2026

Uiteindelijk was het even na achten dat de luikjes dichtvielen. Dit lag niet aan de film die we keken, maar wel aan het gebrek aan nachtrust. Halverwege de nacht zijn we wakker, omdat het onstuimig aan het waaien is. Zodra het weer wat mindert, vallen we weer in slaap. Rond achten worden we weer wakker. Bijna klokje rond geslapen.

We starten de dag weer met een ontbijtje. Verder varen is geen optie, dus we hebben een dagje in de haven. Renata begint met het wassen van ons beddengoed. Het is droog buiten en het waait hard, dus dat zal vast wel snel drogen. Verder gaat zij aan de slag met blog en shorts.

Pau Michèl gaat eerst kijken hoe het met onze buitenboordmotor gaat. Hij komt terug met fijn nieuws, hij doet het weer. Ze hebben de hele carburateur schoongemaakt. Doordat de motor lange tijd niet gelopen heeft is de benzine die in de carburateur achtergebleven was een beetje gaan klonten en kleven. Volgende keer bij laatste gebruik de motor laten draaien zonder brandstoftoevoer, zodat er geen benzine meer achterblijft. Paul Michèl trekt oude kleren aan en gaat met een bagagekar op pad om de buitenboordmotor weer op te halen.

Daarna gaat hij opnieuw kijken of hij de DVD-speler in de televisie in onze hut kan repareren, maar dat blijft helaas toch nog onopgelost.

We willen hier trouwens niet vergeten Kelle te bedanken, die ons hier in de haven zo behulpzaam is geweest met allerhande vragen, zoals ligplaats, leenfietsen, regelen huurauto, verwijzing naar de watersportwinkel voor de nieuwe versnellingsbak voor de elektrische lier, een adres waar we de buitenboordmotor konden laten repareren en ga zo maar door.

Er liggen hier aan de steiger (of eigenlijk wal) nog meer Bavaria 44's. Eén van deze Bavaria's heeft een boegsprietsysteem. Dit is een constructie die voor de boot uitsteekt. Je kunt hier een voorzeil, zoals een gennaker, aan vast maken en het is ook meteen een geïntegreerd opstapplatform/ankersteun. Misschien best wel comfortabel. Ook heeft hij een Davits, waar hij - naar horen zeggen - een dinghy met een buitenboordmeter van 30 pk aan heeft hangen. Daarom heeft hij lijnen naar de top van de mast gebracht om het gewicht te kunnen dragen en verplaatsen middels een katrollensysteem. Allebei de systemen zijn van Boat System Group, de zwaarst verkrijgbare versie. Interessant om eens te kijken, al gaan wij zeker niet voor een buitenboordmotor van 30 pk. Die gaat richting de 100 kilo!

Paul Michèl maakt weer een lekker maaltje. Deze keer gnocchi met gemengde groenten en cevapcici. Na het eten hebben we weer een filmavondje gepland. Eens zien of we de film vandaag wel afkijken.