EEN NIEUW SEIZOEN, EEN NIEUWE PLEK EN HEEL VEEL KLUSWERK

OHANA

VERHUISDAG

Misschien heb je de short (korte video) van de verhuisdag langs zien komen en anders kun je die ook op de nieuwspagina bekijken. Het zomerseizoen is inmiddels begonnen en daarmee is het moment aangebroken om ons schip weer te verhuizen. We hebben namelijk helaas nog geen jaarligplaats in de Houtribhaven. Via een voorportaalregeling hebben we voor de zomer wel een plekje in Lelystad Haven aangeboden gekregen. Woensdag 1 april is het zover. We reizen af naar de haven om de Ohana over te varen. Dat doen we met een minimum aan navigatie-apparatuur aan boord: geen plotter, geen dieptemeter, geen snelheidsmeter, geen marifoon, eigenlijk zonder enige instrumenten, maar daarover hieronder meer. Omdat we van het IJsselmeer naar het Markermeer verhuizen passeren we wel de Houtribsluizen. Bij gebrek aan een marifoon bellen we de sluiswachter dus op om contact te kunnen opnemen over het schutten. Alles bij elkaar is het een kort tochtje, maar oh zo heerlijk in het voorjaarszonnetje. Voor we het weten varen we Lelystad Haven alweer binnen.

We hebben onze nieuwe ligplaats een paar weken geleden al even bekeken toen we in de buurt waren. Wat een gigantische box hebben we toegewezen gekregen. Het oogt echt veel te lang en veel te breed. Voor de zekerheid hebben we dan ook extra lange lijnen meegenomen. Als we aanmeren valt het eigenlijk toch wel mee. De box is zeker ruimer dan we gewend zijn, maar ons schip is blijkbaar toch ook echt groter dan we dachten. We vinden het wel grappig dat we ons daar zo op verkeken hebben. 

Als we zijn aangemeerd, pakt Paul Michèl de step vanuit de kajuit en klapt deze uit. Met een half uurtje steppen hoopt hij weer bij de auto in de Houtribhaven te zijn. Zo gezegd zo gedaan en even later pikt hij Renata weer op in Lelystad Haven.

EEN NIEUW NAVIGATIESYSTEEM

In ons driejarenplan om de boot klaar te maken om voor langere tijd te kunnen vertrekken, staat dit jaar het navigatiesysteem op de planning. We gaan het oude Raymarine systeem vervangen door een nieuw B&G-systeem. Op de Ohana Junior hadden we ook een systeem van B&G en dat beviel ons erg goed. De afgelopen weken zijn we al druk bezig geweest om alle oude apparatuur te verwijderen. Er komt meer dan 150 meter kabel te voorschijn onder de vloer en onder bedden vandaan, maar ook uit andere ruimtes in  de boot. Behalve een berg kabels, verzamelen we daarmee ook een flinke stapel doorgeknipte tiewraps of kabelbinders zo je wilt.

Voor de zekerheid trekken we met het verwijderen van de kabels een touwtje mee daar waar de doorgangen achter schotten langs en onder vloerdelen door niet zo eenvoudig zijn. Mochten we zo'n lastige doorgang opnieuw willen gebruiken voor ons nieuwe systeem dan kunnen we de nieuwe kabel met behulp van het touwtje  op zijn plek brengen. Met het verwijderen van al de oude apparatuur eindigden we nu wel zonder werkend systeem op onze verhuisdag.

Inmiddels zijn de nieuwe dieptemeter, verschillende displays, stuurautomaatbediening, marifoon en aanverwante apparatuur geplaatst. Het wachten is nog op een paar nieuwe onderdelen, zoals de plotter.

Omdat we toch draden aan het trekken zijn, leggen we ook meteen de bedrading voor stopcontacten (220V) in onze voorhut en stuurboord achterhut. Met deze stopcontacten is het voortaan - naar verwachting - niet meer zo'n chaos op de kaartentafel. Deze ligt namelijk vaak vol met oplaadsnoeren en mobiele apparatuur. Met z'n tweetjes al, maar zeker als we ook de kinderen nog aan boord hebben. We hebben ook meteen de 12V-bedrading voor extra verlichting in de voorhut klaargelegd voor verdere installatie.

TEAK SEALEN

Teak en wat je ermee doet - of juist niet - blijft een onderwerp waar de meningen sterk over verdeeld zijn. Waar de één vindt dat teak grijs hoort te zijn, houdt de ander juist van de warme uitstraling van nieuw teak. Voor beide valt wat te zeggen, maar onze voorkeur gaat uit naar die frisse, natuurlijke uitstraling. Zeker op plekken zoals de rand van de boot en het houtwerk bij de ingang van de kajuit. Goed onderhouden houtwerk heeft daar iets sjieks!

Van dit project heb je al een short (korte video) kunnen zien. Als je hem nog niet gezien hebt staat hij ook op de nieuwspagina. 

Zoals op de foto’s te zien is, was het teak behoorlijk verweerd: grijs, wat groen uitgeslagen, vezelig en op sommige plekken met diepe groeven. Omdat we absoluut geen glimmende, gladde of - erger nog - oranje oppervlakken willen, hebben we eerst goed uitgezocht wat werkt en wat niet werkt. Het advies dat we kregen was: eerst grondig reinigen, daarna licht opschuren en vervolgens een matte teaksealer aanbrengen. Deze sealer zou de natuurlijke kleur iets verdiepen, de matte uitstraling behouden en bescherming bieden tegen zon, regen en buiswater. Dat spreekt ons wel aan.

We zijn begonnen met schoonmaken: eerst met groene zeep en waar nodig ook met een teakreiniger. Daarna hebben we al het houtwerk licht met de hand opgeschuurd, net genoeg om de vezelige grijze laag te verwijderen, maar zonder de structuur van het hout aan te tasten. Eerst reinigen en dán pas schuren is trouwens belangrijk om ervoor te zorgen dat je geen vuil in het hout schuurt. Na deze schoonmaakacties hebben we de teaksealer aangebracht in twee lagen. De eerste laag werd volledig opgenomen door het hout; de tweede laag blijft meer aan het oppervlak en zou de bescherming moeten bieden.

Leuk trouwens dat je van een afstandje kunt zien dat de rand nu veel meer spreekt (zie onderstaande foto's vóór en ná behandeling). En ook leuk dat we in de haven enthousiaste reacties krijgen en zelfs de vraag wat voor middel we gebruikt hebben.

Een ander punt waar de meningen misschien nog wel sterker over verschillen, zijn de kuipbanken. Veel zeilers laten die bewust grijs, omdat ze intensief gebruikt worden en omdat onbehandeld teak daar traditioneel de norm is. Iedereen heeft hierin zijn eigen voorkeur en dat is natuurlijk helemaal prima. Wij hebben er uiteindelijk voor gekozen om ook de kuipbanken schoon te maken, licht op te schuren en te sealen. Dat doen we vooral om het teak te beschermen en de vezelige bovenlaag te stabiliseren. En eerlijk is eerlijk: wij worden er ook blij van dat het er weer fris en verzorgd uitziet.

Al met al zijn wij erg blij met het resultaat. Nu zijn we benieuwd hoe het zich gedurende het seizoen houdt onder invloed van zon, regen, buiswater en - niet te vergeten - het gebruik. Het is toch een experiment en we zullen volgend seizoen opnieuw bekijken of het de moeite waard is om te sealen.

OHANA JUNIOR

De Ohana Junior (onze Bavaria 1060) zal binnenkort op zoek gaan naar een nieuwe eigenaar. Iemand die nieuwe zeilavonturen met haar zal gaan beleven. Wel met een beetje pijn in het hart, want ook Ohana Junior was een heerlijke zeilboot. Sporadisch haperde er misschien een keertje iets (maar is dat niet normaal?), maar ze heeft ons nooit in de steek gelaten. We konden altijd op haar bouwen. Wij kunnen haar nu niet meer de aandacht geven die zij verdient. Tijd dus om de handen uit de mouwen te steken en haar weer mooi te laten glimmen om een potentiële eigenaar te laten zien wat een prachtig schip zij is. Afgelopen woensdag startten wij na lange tijd de motor weer. Na een kleine aarzeling snorde die weer prachtig. Of ja... snorren... meer het gebruikelijke ploffen van een 2-cilinder motor. In een rustig vaartje stuurden we haar naar de kraan, die haar vandaag uit het water zou gaan tillen. Spannend, dus met kriebels in de buik. Gelukkig wordt zij voorzichtig uit het water getild. Hangend in de banden wordt zij op een bok gezet en naar de wasplaats gereden. 

We hijsen ons vervolgens zelf in onze mooiste 'wasstraat-outfit'  en we spuiten haar weer helemaal schoon. Het valt niet te ontkennen. Daar was ze na de winter wel aan toe. Vervolgens krijgt zij een plekje op de kant - op 'het derde veld' zo laten we ons vertellen - tussen andere boten die voor onderhoud op de kant staan.  We schuren het onderwaterschip en bereiden de onderkant van de boot voor op een nieuwe laag antifouling. De eerste laag zit er inmiddels op en ziet er prachtig uit.

Komende week volgt een tweede laag en dan zullen we ook de romp nog mooi poetsen. Vervolgens zal zij weer het water ingaan, waar we ook zullen beginnen aan de voorjaarsschoonmaak van het dek en de binnenkant van de boot. Dus wordt vervolgd!